تاجی از «سلطنت فقر» به سر،

که «وضو ساخته از چشمه عشق»

چار تکبیر زده یکسره بر هر چه که هست،

چون سلیمان جهان است، ولی بتاد به دست!

«کاغذین جامه ء» آغشته به خونش در بر،

تشنه ء صحبت پیر،

«گر ز مسجد به خرابات رود خرده مگیر»!