می خواند :

آزرده و شکسته،

گریان و ناامید

می رفت و با نوای حزینش

«گوش زمین به نالهٴ من نیست آشنا،

من طایرشکسته پر آسمانی ام.

گیرم که آب و دانه درغم نداشتند؛