ای جامه شعرت نخ آواز قناری

تابید و به آنجا که قدر گفت و قضا، رفت

ناگاه چو پروانه سبک خیز و سبکبال

پیدا شد و چرخی زد و گل گفت و هوا رفت

رفتی تو و از باغ و چمن نور و نوا رفت