بی سخن، می رفت آیا نقش دیوارم گرفت؟

کوچه باغ عشق را خاموش و غمگین سرزدم

برگ ریزان جدایی زیر آوارم گرفت.

شاید این او بود می آمد! پشیمان شرمگین

از وفای شعر شادم، وز تکاپوهای خویش

جان نهادم بر سر این کار تا کارم گرفت.

رونق بازار گیتی قصهء غم بود و بس