مگر که آن مه بی مهر، مهربان شده است؟

دوباره چشمهء لبخند او فروزان است

تنم ز گرمی این آفتاب، جان شده است!

چه روی داده مگر؟بانگ برزدم، گفتم

به مژده، جان و دل و دیده، یک صدا گفتند:

دوباره عشق در این خانه میهمان شده است.