گویی زجان و هستی من مایه می گرفت

داد ترا نمی برم از یاد، در قفس

ای داد بر تو رفت چه بیداد در قفس

فریادها که جان تو سر داد در قفس

دیوار و در گشوده نشد، گرچه صدهزار

چون تو زدند پرپر و فریاد در قفس