رنج های گران پدر را، با کدامین زبان پاس دارم؟!

من که امروز، در باغ گیتی؛ چون درختی همه برگ و بارم

سر به پای پدر می گذارم

جان به راه پدر می سپارم

یاد جان سوختن های مادر، لحظه ای از وجودم جدا نیست