من خود به خواهش خویش سر در پی ات نهادم

آن خرمن بلا را پیش صبا مگستر

بر پای مرغ مالوف کس رشته می نبندد

دام فسون خدا را بر آشنا مگستر

دستان مساز و دامم در پیش پا مگستر

چون شب سیاه کردی بر سایه روز روشن

بر آن مه دو هفته زلف دو تا مگستر