گل که دل زنده کند بوی وفایی دارد

ای فرستاده سلامم به سلامت باشی

غمم آن نیست که قادر به غرامت باشی

تو مگر صاحب اعجاز و کرامت باشی

خانه ی دل نه چنان ریخته از هم که در او

سر فرود آری و مایل به اقامت باشی