مصرع دوم · شماره 4پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توستشاعرسایهاثرزبان نگاهقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1نشود فاش کسی آنچه میان من و توست#2تا اشارات نظر نامه رسان من و توست#3گوش کن با لب خاموش سخن می گویم#4پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توستانتخابشده5روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید#6حالیا چشم جهانی نگران من و توست#7گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «زبان نگاه» است.سطر پیشینگوش کن با لب خاموش سخن می گویم→سطر بعدیروزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید←