سایه چو شمع شعله در افکنده ای به جمع

بهتر ز گوهری که تو در گوش می کنی

جام جهان ز خون دل عاشقان پر است

حرمت نگاه دار اگرش نوش می کنی

زین داستان که با لب خاموش می کنی