مصرع دوم · شماره 14در آینه ات دید و ندانست کجاییشاعرسایهاثرآواز بلندقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11ای وای بر آن گوش که بس نغمه ی این نای#12بشنید و نشد آگه از اندیشه ی نایی#13افسوس بر آن چشم که با پرتو صد شمع#14در آینه ات دید و ندانست کجاییانتخابشده15آواز بلندی تو و کس نشنودت باز#16بیرونی ازین پرده ی تنگ شنوایی#17در آینه بندان پریخانه ی چشمم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «آواز بلند» است.سطر پیشینافسوس بر آن چشم که با پرتو صد شمع→سطر بعدیآواز بلندی تو و کس نشنودت باز←