گرش تو یار نباشی جهان به کارش نیست

دلی که در دو جهان جز تو هیچ یارش نیست

چنان ز لذت دریا پر است کشتی ما

که بیم ورطه و اندیشه ی کنارش نیست

کسی به سان صدف واکند دهان نیاز