پیداست که بیت الغزل چشم تو چون است

آن تیغ کجا بود که ناگه رگجان زد؟

پنهان نتوان داشت که اینجا همه خون است

با مطلع ابروی تو هوش از سر من رفت

با زلف تو کارم به کجا می کشد آخر؟

حالی که ز دستم سر این رشته برون است

سایه! سخن از نازکی و خوش بدنی نیست