نه دلی ماند و نه دینی ز پی غارت عشق

سرنوشتی ز خط جام بخوان ای ساقی

دور کجدار و مریز است و دلم می لرزد

چون توان زیست چنین دل نگران ای ساقی

آه ازین فتنه که برخاست، امان ای ساقی

رستمی بر سر سهراب یلی می گرید

نوشداروی امیدی برسان ای ساقی