راست در قصد سر و چشم کج اندازان

همه آفاق گرفته ست صدای سخنم

تو ازین طرف نبندی که ببندی دهنم

نه عجب گر بهراسند ز تیغ سخنم

آستینی نگرفتم که ببوسم دستی

بوسه گر دست دهد بر قدم دوست زنم