بی تو دیگر غزل سایه ندارد لطفی

کی بود باز که شوری به جهان درفکنم

نی جدا زان لب و دندان چه نوایی دارد؟

من ز بی هم نفسی ناله به دل می شکنم

باز راهی بزن ای دوست که آهی بزنم