خلاف طینت او نیست، اشتباه من است

مرا به مجلس کورام که کرد آینه دار؟

شکست کار من از عقل روسیاه من است

ز نیش مار چه نالم چو دست بردم پیش

گرفت دست دل خون فشان و خندان گفت

خراب غارت عشق است و دادخواه من است

به زیر سایه ی زلف تو آمده ست دلم