از چین ابروی تو دلم شور می زند

کشتی کجا برم به امید کناره ای

دیدار دلفروز تو عمر دوباره بود

اینک شب جدایی و مرگ دوباره ای

کاین تیغ کج به خون که دارد اشاره ای

گر نیست تاب سوختنت گرد ما مگرد

که آتش زند به خرمن هستی شراره ای