از خون شفق خنده گشاید گل خورشید

زین سوز نهان خلق به جز آه ندیدند

امروز عزیز همه عالم شدی اما

ای یوسف من حال تو در چاه ندیدند

آن شب شدگان بین که سحرگاه ندیدند

رندان نبریدند دل از دست درازی

تا زلف تو را این همه کوتاه ندیدند