آن شب شدگان بین که سحرگاه ندیدند

امروز عزیز همه عالم شدی اما

ای یوسف من حال تو در چاه ندیدند

از خون شفق خنده گشاید گل خورشید

رندان نبریدند دل از دست درازی

تا زلف تو را این همه کوتاه ندیدند

آزادگی آموز که مردان شرف مرد