از چهره خورشید و مه آثار نماند

آن را که دمی روی نمایی ز دو عالم

آن سوخته را جز غم تو کار نماند

گر برفکنی پرده از آن چهره زیبا

در خواب کنی سوختگان را ز می عشق

تا جز تو کسی محرم اسرار نماند