حریف وسعت عشق تو سینه ی سایه ست

که روح شیفته ی آن دو مصرع شیواست

نگاه من ز میانت فرو نمی آید

هزار نکته ی باریک تر ز مو اینجاست

چو آفتاب که آیینه دار او دریاست