مصرع دوم · شماره 4رمز خیال سوختگان بی سخن بگوشاعرسایهاثرغروب چمنقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1با این غروب از غم سبز چمن بگو#2اندوه سبزه های پریشان به من بگو#3اندیشه های سوخته ی ارغوان بین#4رمز خیال سوختگان بی سخن بگوانتخابشده5آن شد که سر به شانه ی شمشاد می گذاشت#6آغوش خاک و بی کسی نسترن بگو#7شوق جوانه رفت ز یاد درخت پیر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «غروب چمن» است.سطر پیشیناندیشه های سوخته ی ارغوان بین→سطر بعدیآن شد که سر به شانه ی شمشاد می گذاشت←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه