مصرع نخست · شماره 5آن شد که سر به شانه ی شمشاد می گذاشتشاعرسایهاثرغروب چمنقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2اندوه سبزه های پریشان به من بگو#3اندیشه های سوخته ی ارغوان بین#4رمز خیال سوختگان بی سخن بگو#5آن شد که سر به شانه ی شمشاد می گذاشتانتخابشده6آغوش خاک و بی کسی نسترن بگو#7شوق جوانه رفت ز یاد درخت پیر#8ای باد نوبهار ز عهد کهن بگو#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «غروب چمن» است.سطر پیشینرمز خیال سوختگان بی سخن بگو→سطر بعدیآغوش خاک و بی کسی نسترن بگو←