این ماجرا به آینه ی دل شکن بگو

زان مژده گو که صد گل سوری به سینه داشت

وین موج خون که می زندش در دهن بگو

سرو شکسته نقش دل ما بر آب زد

آن سرخ و سبز سایه بنفش و کبود شد

سرو سیاه من ز غروب چمن بگو