نبود در صدفی آن گوهر که می جستیم

ببین کزین شب ظلمت جهان چه خواهد دید

دریغ جان فرورفتگان این دریا

که رفت در سر سودای صید مروارید

صفای اشک تو باد ای خراب گنج امید

ندانم آن که دل و دین ما به سودا داد

بهای آن چه گرفت و به جای آن چه خرید