ندانم آن که دل و دین ما به سودا داد

که رفت در سر سودای صید مروارید

نبود در صدفی آن گوهر که می جستیم

صفای اشک تو باد ای خراب گنج امید

بهای آن چه گرفت و به جای آن چه خرید

سیاه دستی آن ساقی منافق بین

که زهر ریخت به جام کسان به جای نبید