بیگانه گرت خواند چون خویشتنت داند

ای عشق مشو در خط خلق ندانندت

تو حرف معمایی خواندن نتوانندت

خوش باش و کرامت دان کز خویش برانندت

درد تو سرشت توست درمان ز که خواهی جست

تو دام خودی ای دل تا چون برهانندت