بیا ساقی آن می که خون حیات

به من ده که جان جامه بر تن درید

کجا تن کد بار هنگامه اش

که او جان جان است و جان جامه اش

ازو شد روان در رگ کاینات

به من ده که خورشید رخشان شوم

ز گنج نهان گوهرافشان شوم