تو رفتی و روی چمن زرد شد

که گیری ز خون شهیدان خبر

بپرس از شقایق که چون می دمد

که جای گل از خاک خون می دمد

دل باغبان تو پر درد شد

گل ارغوان تو بر خاک ریخت

پرستو ازین بام ویران گریخت