ز پستان مادر که خون می چکید

که از دست دل رفت دامان صبر

ندیدی تو آن کودک شیر خوار

که غلتید بر خاک این رهگذار

پی شیر می گشت و خون می مکید

ندیدی تو آن نو عروس جوان

ز خون کرده آرایش گیسوان