بهارا نگه کن که بر شاخسار

که صد شاخه از من جدا شود چو تاک

چرا خون نبارد از این سرگذشت

که یک عمر در خون و خنجر گذشت

چه می خواند آن مرغ آزادوار

اگر خون بلبل نجوشد به باغ

کجا از گل سرخ گیری سراغ؟