اگر خون بلبل نجوشد به باغ

که یک عمر در خون و خنجر گذشت

بهارا نگه کن که بر شاخسار

چه می خواند آن مرغ آزادوار

کجا از گل سرخ گیری سراغ؟

گل سرخ، نو می کند یاد دوست

که رنگ گل سرخ از خون اوست