که بر می دمی ی نهان از نظر

در آن واپسین دم که دم در کشید

نسیم تو را در هوا می شنید

تو را پیش می دید آن خوش خبر

تو را می ستود، ای بهار شگفت

که باد تو اکنون وزیدن گرفت

درود تو هنگام بدرود گفت