تو را می ستود، ای بهار شگفت

نسیم تو را در هوا می شنید

تو را پیش می دید آن خوش خبر

که بر می دمی ی نهان از نظر

که باد تو اکنون وزیدن گرفت

درود تو هنگام بدرود گفت

که باغ تو در چشم او می شکفت