که باد تو اکنون وزیدن گرفت

تو را پیش می دید آن خوش خبر

که بر می دمی ی نهان از نظر

تو را می ستود، ای بهار شگفت

درود تو هنگام بدرود گفت

که باغ تو در چشم او می شکفت

بیا تا مزارش پر از گل کنیم