یک طرف اشک رهش بسته و یک سوی خیال

پی آن گم شده می گردم و می آیم باز

خسته وکوفته از گردش روزانه خویش

خواب می آید و در چشم نمی یابد راه

نشنوم ناله خود را دگر از مستی درد

آه گوشم شده کر یا که زبانم شده لال

چشم ها دوخته بر بستر من سحرآمیز