سطر مستقل · شماره 14می کشد مرغ شباهنگ خروششاعرسایهاثراندوهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11می رسد گاه یکی نغمه آشفته به گوش#12نغمه ای گم شده از سینه نایی موهوم#13بانگی آواره و شوم#14می کشد مرغ شباهنگ خروشانتخابشده15می رود ابر و یکی سایه انبوه و سیاه#16نرم وخاموش فرو می خزد از گوشه بام#17آه دردی ست در آن اختر لرزنده که گاه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «اندوه» است.سطر پیشینبانگی آواره و شوم→سطر بعدیمی رود ابر و یکی سایه انبوه و سیاه←