سطر مستقل · شماره 17آه دردی ست در آن اختر لرزنده که گاهشاعرسایهاثراندوهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14می کشد مرغ شباهنگ خروش#15می رود ابر و یکی سایه انبوه و سیاه#16نرم وخاموش فرو می خزد از گوشه بام#17آه دردی ست در آن اختر لرزنده که گاهانتخابشده18کورسو می زند و می شود از دیده نهان#19وز نهیب نفس تیره شام#20می کشد مرغ شباهنگ فغان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «اندوه» است.سطر پیشیننرم وخاموش فرو می خزد از گوشه بام→سطر بعدیکورسو می زند و می شود از دیده نهان←