سطر مستقل · شماره 4گفتند در ستابش این گنبد کبودشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1زین پیش شاعران ثناخوان که چشم شان#2در سعد و نحس طالع و سیر ستاره بود#3بس نکته های نغز و سخنهای پرنگار#4گفتند در ستابش این گنبد کبودانتخابشده5اما زمین که بیشتر از هر چه در جهان#6شایسته ستایش و تکریم آدمی ست#7گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «زمین» است.سطر پیشینبس نکته های نغز و سخنهای پرنگار→سطر بعدیاما زمین که بیشتر از هر چه در جهان←