سطر مستقل · شماره 5اما زمین که بیشتر از هر چه در جهانشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2در سعد و نحس طالع و سیر ستاره بود#3بس نکته های نغز و سخنهای پرنگار#4گفتند در ستابش این گنبد کبود#5اما زمین که بیشتر از هر چه در جهانانتخابشده6شایسته ستایش و تکریم آدمی ست#7گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند#8ای مادر ای زمین#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «زمین» است.سطر پیشینگفتند در ستابش این گنبد کبود→سطر بعدیشایسته ستایش و تکریم آدمی ست←