سطر مستقل · شماره 14بارانی از ستاره فرو می ریختشاعرسایهاثرآه آیینهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11شب را کنار می زد#12خورشید را در آینه می دید#13اندیشه بر آمدن روز#14بارانی از ستاره فرو می ریختانتخابشده15در آسمان چشم جوانش#16آنگاه آن تبسم شیرین#17در می گشود بر رخ آینه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «آه آیینه» است.سطر پیشیناندیشه بر آمدن روز→سطر بعدیدر آسمان چشم جوانش←