که استوار ماند در هجوم هر گزند

چه تازیانه ها که با تن تو تاب عشق آزمود

چه دارها که از تو گذشت سربلند

زهی شکوه فامت بلند عشق

نگاه من

هنوز آن بلند دور

آن سپیده آن شکوفه زار انفجار نور