سطر مستقل · شماره 41چنان نشسته کوه درکمین دره های این غروب تنگشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.38چه فکر می کنی؟#39جهان چو آبگینه شکسته ای ست#40که سرو راست هم در او شکسته می نمایدت#41چنان نشسته کوه درکمین دره های این غروب تنگانتخابشده42زمان بی کرانه را#43تو با شمار گام عمر ما مسنج#44به پای او دمی ست این درنگ درد و رنج#دربارهٔ این سطرسطر شماره 41 از «زندگی» است.سطر پیشینکه سرو راست هم در او شکسته می نمایدت→سطر بعدیزمان بی کرانه را←