سطر مستقل · شماره 42زمان بی کرانه راشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.39جهان چو آبگینه شکسته ای ست#40که سرو راست هم در او شکسته می نمایدت#41چنان نشسته کوه درکمین دره های این غروب تنگ#42زمان بی کرانه راانتخابشده43تو با شمار گام عمر ما مسنج#44به پای او دمی ست این درنگ درد و رنج#45به سان رود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 42 از «زندگی» است.سطر پیشینچنان نشسته کوه درکمین دره های این غروب تنگ→سطر بعدیتو با شمار گام عمر ما مسنج←