دیدم سراب بود !

از دور می فریفت دل تشنه ی مرا

چون بحر موج می زد و لرزان چو آب بود

وانگه که پیش رفتم ، با شور و التهاب

بیچاره من ، که از پس این جست و جو ، هنوز

می نالد از من این دل شیدا که " یار کو ؟

کو آن که جاودانه مرا می دهد فریب ؟