غمزده چون ماهتاب آخر پاییز

دیدم و می آمد از مقابل من دوش

خنده ی تلخی نهاده بر لب پر نوش

دوخته بر روی من نگاه غم انگیز

من به خیال گذشته بسته دل و هوش :

... ماه درخشنده بود و دریا آرام