سر به سر دوش من نهاده و دلشاد

زورق ما می گذشت بر سر مرداب

چهره ی او زیر سایه روشن مهتاب

لذت اندوه بود و مستی غم بود

زمزمه می کرد و زلفش از نفس باد

بر لب من می گذشت نرم و هوس خیز

چون می شیرین به بوسه های دل انگیز