چون می شیرین به بوسه های دل انگیز

سر به سر دوش من نهاده و دلشاد

زمزمه می کرد و زلفش از نفس باد

بر لب من می گذشت نرم و هوس خیز

هوش مرا می ربود و مستی می داد

مست طرب بود و چون شکوفه ی سیراب

بر رخ من خنده می زد آن گل شاداب